|
| |
Reanimeren is vreselijk
Ik kan alleen voor mijzelf spreken, maar ik vind reanimeren eigenlijk vreselijk.
Het is fysiek en emotioneel zwaar en het resultaat is meestal slecht; de patiënt
overlijdt onder je handen. Op het moment dat je iemand aantreft in slechte
toestand gaat er van alles door je heen. Eerst de schrik, je vind je patiënt
immers niet-ademend in bed of op de grond. Hij ziet blauw of wit, reageert niet
dus sla je alarm. Dan ontstaat er een soort van georganiseerde chaos, je gaat op
de automatische piloot en de paniek moet je onderdrukken. Je legt de patiënt zo
goed mogelijk neer en als hij op de grond ligt probeer je hem zo snel mogelijk
op bed te tillen. Je begint met beademen en hartmassage. Op elke kamer hangen er
gelukkig mondkapjes. Ik moet er niet aan denken om iemand rechtstreeks op de
mond te moeten beademen (als u iemand op straat vindt en u wilt niet
beademen ga dan wel door met hartmassage!). Binnen een paar minuten is het
reanimatieteam er. Als de patiënt niet bijkomt brengt de anesthesist een
beademingsbuis in. In de meeste gevallen overlijdt de patiënt of wordt in
slechte toestand naar de IC gebracht.
Lees verder via
deze link.
Bronvermelding: Geplaatst op 17-08-2008 door Zoë van Zaal
op Volkskrantblog.
|
